Her şeye hemen “evet” demek yerine:

“Ajandama bakıp sana döneyim.”

demek bile küçük ama güçlü bir sınırdır.

Çünkü tükenmişlik çoğu zaman sadece yoğunluktan değil;

hayır diyememekten, her işi kendi üstüne almaktan ve her şeyi kontrol etmeye çalışmaktan beslenir.

Kendine şu soruları sor:

Bunu gerçekten ben mi yapmalıyım?

Şu an evet dersem, neye hayır demiş olacağım?

Yardım istemek zayıflık mı, yoksa sürdürülebilirlik mi?

Burnout’tan korunmak bazen daha iyi plan yapmak değil, kendi sınırlarını ciddiye almaktır.

Sen en çok nerede sınır koymakta zorlanıyorsun?