او با مثال‌هایی ساده اما تکان‌دهنده، یادآوری می‌کند که انسان برای کاری اساسی به این جهان آمده است و اگر آن مقصد اصلی را از یاد ببرد، حتی پرکارترین زندگی‌ها نیز تهی خواهند بود.

در این قسمت، متن خوانده می‌شود و سپس با نگاهی امروزی و قابل لمس، مفهوم امانت انسان، ارزش واقعی وجود او، و تفاوت میان دانستنِ جهان و شناختِ خود بررسی می‌شود.

اپیزودی برای مکث کردن، فکر کردن، و شاید بازگشت به پرسشی که همیشه با ماست: من برای چه آمده‌ام؟

والت ما جهت حمایت

بین کوین:

bc1q7zvey8nc9285l3c59dj2vcr425m58pkcd2vxem

اتریوم:

0x3C9e8a1Ae29755154516695683d82e5e02589346

از مفهوم «یُحِبّهم و یُحِبّونَه» در قرآن تا تجربهٔ عرفانی نماز و خدمت به خلق، این اپیزود نشان می‌دهد که: عبادت واقعی زمانی تحقق می‌یابد که خود را فراموش کنیم و در مسیر خدمت و عشق بازی با خدا بسوزیم.

پایان این اپیزود با شعر ناب مولانا، لحظه‌ای برای توقف و تفکر فراهم می‌آورد:

زین دو هزار «من» و «ما» ای عجبا من چه کنم تو یکی، تو یکی، تو یکی…

شنونده در این مسیر با ما همراه می‌شود تا بفهمد عبادت، حرکتِ تن نیست، بلکه غرق شدنِ جان است.

والت ما جهت حمایت

بین کوین:

bc1q7zvey8nc9285l3c59dj2vcr425m58pkcd2vxem

اتریوم:

0x3C9e8a1Ae29755154516695683d82e5e02589346

جایی که علم به‌جای آزادی، به قدرت تکیه می‌کند؛ و درست همان‌جا می‌میرد.

با خوانشی از مولانا در فیه ما فیه می‌فهمیم خطر، در نادانی نیست؛ در دانشی‌ست که از ترس زاده شده.

این اپیزود برای آرامش نیست. برای بهتر شدن هم نیست.

اگر مانده‌ای، آماده‌ی مرگِ یک فهم باش.

MaFiha — دوز آخرِ فهم

این پادکست از یک تصمیم ساده شروع شد و از یک تردید جدی.

من مدتی‌ست در جمعی حضور دارم که کتاب فیه ما فیه را روخوانی می‌کنند. نه کلاس رسمی‌ست، نه جلسه‌ی پرطمطراق. چند نفر، یک کتاب، و مکث‌هایی که گاهی از خود متن مهم‌تر می‌شوند.